Οι δανειολήπτες έχουν τη δυνατότητα να κάνουν έγκαιρα μια σειρά από κινήσεις, μέσω των οποίων μπορούν να μειώσουν ακόμα και στο μισό τη μηνιαία δόση τους. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι σήμερα 4 στις 10 νέες εκταμιεύσεις δανείων αφορούν μεταφορές οφειλών, σκοπός των οποίων είναι η μείωση της δόσης. Προϋπόθεση αποτελεί να είναι συνεπείς στη σχέση τους με την τράπεζα, ενώ θα πρέπει να γνωρίζουν ότι χαμηλότερη δόση δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην και λιγότερους τόκους μέχρι την τελική αποπληρωμή. Συγκεκριμένα:

• ΑΝΤΙΔΟΤΟ στην εκτίναξη των δόσεων στα στεγαστικά δάνεια αποτελεί η μεταφορά των οφειλών σε άλλη τράπεζα, με παράλληλη αύξηση της διάρκειας και «κλείδωμα» του επιτοκίου σε χαμηλότερο επίπεδο. Ο συνδυασμός των κινήσεων αυτών ρίχνει κατακόρυφα τη μηνιαία δόση, προϋποθέτει όμως ότι ο δανειολήπτης δεν δεσμεύεται με κάποιο τρόπο από την τράπεζα που έχει το δάνειό του. Για παράδειγμα, ένα δάνειο 150.000 ευρώ με διάρκεια 15 ετών και τελικό κυμαινόμενο επιτόκιο 6,5% επιβαρύνεται σήμερα με μηνιαία δόση που φτάνει στο μαγάλο ποσό των 1.306 ευρώ. Μεταφέροντας τις οφειλές σε μια άλλη τράπεζα, μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια στα 25 χρόνια και παράλληλα να ρίξει το επιτόκιο στο 4,5% τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα. Με τον τρόπο αυτό, η μηνιαία δόση πέφτει στα 833 ευρώ, δηλαδή 473 ευρώ τον μήνα ή 5.676 τον χρόνο χαμηλότερα σε σχέση με τα αρχικά δεδομένα.
• ΑΚΟΜΑ μεγαλύτερη είναι η μείωση της δόσης στα καταναλωτικά δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες, όπου μάλιστα το «συμμάζεμα» των οφειλών γίνεται πολύ πιο γρήγορα και εύκολα, ακόμα και στην ίδια τράπεζα. Για παράδειγμα, ένα καταναλωτικό δάνειο 20.000 ευρώ με επιτόκιο 12% μεταφράζεται σε μηνιαία δόση 445 ευρώ. Αν σε αυτό προστεθούν και χρέη 5.000 ευρώ σε πιστωτική κάρτα, ακόμα και αν ο δανειολήπτης πληρώνει την ελάχιστη καταβολή των 125 ευρώ τον μήνα, οι συνολικές υποχρεώσεις εκτινάσσονται στα 570 ευρώ. Αν ο δανειολήπτης συγκεντρώσει τις οφειλές του σε ένα νέο, 10ετές καταναλωτικό δάνειο με επιτόκιο 6,5% η μηνιαία δόση πέφτει αυτόματα στα 284 ευρώ, δηλαδή κάτω από το μισό της αρχικής.
• ΕΠΙΠΛΕΟΝ επιλογές ακόμα και στην ίδια τράπεζα έχουν όσοι μπορούν να αξιοποιήσουν κάποιο περιουσιακό τους στοιχείο, είτε πρόκειται για ακίνητο είτε για οικόπεδο. Στην περίπτωση αυτή, μπορούν άμεσα να ρίξουν ακόμα και στο μισό το επιτόκιο στα καταναλωτικά τους δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες, συγκεντρώνοντας ταυτόχρονα πολύ μεγαλύτερα ποσά από διάφορα χρέη. Για παράδειγμα, με προσημείωση ακινήτου, το επιτόκιο των καταναλωτικών δανείων «πέφτει» αυτόματα στο 6% έναντι 12% που ισχύει κανονικά. Η κίνηση αυτή, για χρέη 30.000 ευρώ 10ετούς διάρκειας μειώνει άμεσα τη μηνιαία δόση από τα 430 ευρώ στα 333. Εντούτοις, όσοι επιλέξουν τη λύση αυτή θα πρέπει να γνωρίζουν ότι αν δεν πληρώνουν έγκαιρα τις οφειλές τους κινδυνεύουν άμεσα να χάσουν το περιουσιακό στοιχείο που έχουν προσημειώσει.
• ΑΚΟΜΑ όμως και εκείνοι που δεν έχουν ακίνητα μπορούν να μειώσουν αντίστοιχα τη δόση τους, αν διαθέτουν στην κατοχή τους μετοχές, ομόλογα ή άλλες επενδύσεις, ακόμα και προθεσμιακές καταθέσεις που δεν θέλουν να «σπάσουν». Στην περίπτωση αυτή, οι τράπεζες μπορούν να δεσμεύσουν τις επενδύσεις τους- όπως θα έκαναν αν επρόκειτο για οποιοδήποτε άλλο περιουσιακό στοιχείο- μειώνοντας αντίστοιχα στο μισό το επιτόκιο των καταναλωτικών δανείων. Και σε αυτή την περίπτωση όμως οι πελάτες των τραπεζών θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, καθώς, αν δεν πληρώσουν στην ώρα τους, τα χρήματα θα αφαιρεθούν άμεσα από τις επενδύσεις που έχουν δεσμεύσει. ΕΙΔΙΚΑ στην περίπτωση που οι πελάτες των τραπεζών αντιμετωπίζουν μια δύσκολη, αλλά παροδική κατάσταση, μπορούν να ζητήσουν το «πάγωμα» των δόσεών τους για χρονικό διάστημα έως 12 μηνών. Πρόκειται για μια άτυπη περίοδο χάριτος, η οποία όμως επιβαρύνεται με τόκους, οι οποίοι με τη σειρά τους μεταφέρονται στην υπόλοιπη διάρκεια του δανείου. Εναλλακτικά, ο δανειολήπτης μπορεί να ζητήσει ταυτόχρονα και αύξηση της συνολικής διάρκειας του χρέους του, ώστε οι επιπλέον τόκοι να μην αυξήσουν ουσιαστικά τα χρήματα που πληρώνει κάθε μήνα.
• ΤΕΛΟΣ, στην περίπτωση που η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, ο δανειολήπτης ήδη έχει καθυστερήσει την πληρωμή των δόσεών του και δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με την τράπεζα, μονόδρομο αποτελεί η πώληση κάποιου περιουσιακού στοιχείου. Όπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, αν τα χρέη αφορούν στεγαστικά δάνεια και ο κάτοχος του δανείου κινδυνεύει να «χάσει» το σπίτι του, συμφέρει να πουλήσει κάποιο άλλο περιουσιακό στοιχείο (π.χ. το αυτοκίνητό του ή ένα οικόπεδο) προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Και αν δεν διαθέτει ούτε αυτά, είναι σαφώς καλύτερο να προσπαθήσει να πουλήσει το σπίτι του μόνος του, παρά να περιμένει τη διαδικασία του πλειστηριασμού. Και αυτό γιατί αν περιμένει να βγει «στο σφυρί» θα πάρει σημαντικά λιγότερα χρήματα σε σχέση με αυτά που μπορεί να εξασφαλίσει αν το διαθέσει μόνος του στην αγορά.